Pobrali się w kościele wiejskim, otoczeni dzikimi kwiatami i śmiechem dzieci. To nie był tylko ślub; To był dowód, że nadzieja może pokonać stratę.
Z biegiem lat ziemia prosperowała. Mieli syna. Źródło płynęło dalej. Pustynia stała się ogrodem.
A gdy Teresa, teraz z siwymi włosami, siedziała o zmierzchu, obserwując wnuki bawiące się przy wodzie, zrozumiała prawdziwy sekret tej ziemi:
To nie była tylko fontanna ukryta pod ziemią.
To była lekcja dla każdego, kto odważył się kopać.
Bo czasem największy skarb nie jest na powierzchni.
Czasem to jest pod spodem, czeka na kogoś z wiarą, uczciwą pracą i odwagą, by dalej kopać... Nawet gdy wszyscy się śmieją.
Brak powiązanych postów.
